سلام برعزیزانی که به این برگه سر میزنند و میخوانند و درد مرا میفهمند

امیدوارم که تکاتک کلمات نوشته هایم را فهمیده باشید چرا که یکایک آنهارا از ته دل و با تمام وجود و پر از

معنی و مفهوم نوشته ام

پس لطفا مطالب را کپی نکنید چون که اینها درد دلهای من هستند و اگر هم کپی کردید منبع مطلب را حتما

بنویسید 

با سپاس و درودی به بلندای البرز کوه و تابش خورشید بر ایران زمین 

((کودک پیر))

نوشته شده توسط کودک پیر در جمعه 1390/09/04 ساعت 13:9 موضوع سخن کودک پیر | لینک ثابت

تولدم روز تیره ی بختم ...

به نام کارگردان سریال مرگ و زندگی

امروز  تولد من است

تولد بدبخت فلک زده ای که در هیچ چیزی اقبالی برایش نمانده است

امروز تولد من است شوم ترین و نحس ترین تولدی که همراه بود با خبر ازدواج عشقم

عشقی که به پایش سوختم ولی اینک نیز به از ماست که بر ماست  باور دارم

چون آن نازنین ، ماه جبین ، لبانش چون انگبین نمیدانست که یکنفر در شباهنگام در آندم که دره ها چون

مرده ماران خفتگانند یک نفر غرق در اشکان خویش میزند دست و پا

البته که از غرقه ی ما خبر ندارد آسوده که برکنار دریاست

پس چرا شکوه کنم از خدای و از همای و از فلک

که خود کردم بر خودم که لعنت بر خودم باد

پس قسمت من در این دنیا فسوس است و سوز دل

بازمیگویم تا بدانند که امروز تولدم من است نه روز مرگ من

تولدی تلخ تر از مرگ و آغاز هجرانی بی پایان برای من

پس مبارک باد بر من این سال تیره ی عمر من

مبارک باد تولد شوم و منحوس من بر من

عشق، شوری در نهاد ما نهاد    جان ما در بوته ی سودا نهاد

5/9/1374

نوشته شده توسط کودک پیر در یکشنبه 1390/09/06 ساعت 15:54 موضوع برگه هایی از زندگی کودک پیر | لینک ثابت

زاده ی سرزمین بیکرانم ...

به نام رنگرز بوم هستی

زاده ی سرزمین سنگ دلانم

زاده ی سرزمین نوکرانم

زاده ی سرزمین  بیکرانم

سرزمینی که در آن سنگ دلانی میزنند بر سر بینوایان پتکان گران را

و میشکافند سرهارا که برآرند از آن امید را عشق را صفا را و وفارا

در سرزمینی که من از آن میآیم و میگویم سنگ دلان نوکرانند

نوکران پول ، نوکران زر و سیم و نوکران ضحاکی خونخار

زاده ی سرزمینی ام که در آن آز و طمع بیکران و ظلم و آه بینوایان بیکران است

زاده ی سرزمینی ام که درآن نسیم برود به هرآن کجا که باشد بجز این سرا سرایش

و من آن گون سیه بخت همه آرزویست اما چه کند که بسته پایست

در آن سرزمینم که

یکی زشب رفتگان چراغ برنمیکند      کسی به کوچه سار شب در سحر نمیزند

3/9/1374

نوشته شده توسط کودک پیر در پنجشنبه 1390/09/03 ساعت 15:57 موضوع سخن کودک پیر | لینک ثابت

ای کاش ...

به نام ساربان کاروان هستی

امروز میخوام یه کوچولو از خودم براتون بگم

میگن جوونم ولی نصف مو های سرم از برف سفید تره

میگن نادونم ولی از نصف عاقلا عاقل ترم

میگن دیوونم ولی مجنونم نه دیونه

میگن نفهمم 

که ای کاش که نفهم بودم

کاش نفهم بودم تا جفای زمانه رو نمیفهمیدم

ای کاش نفهم بودم تا ظلم ظالم و جور صیادی رو که آشیانم داد بر باد رو نمیفهمیدم

ای کاش نفهم بودم تا معنی آخ و حسرت های پدر و مادرم رو نمیفهمیدم

ای کاش دیونه بودم ای کاش نادون بودم تا درد وفا و صمیت و عشق و علاقه رو که

پول و طمع رنگ از رخسارشون بردن رو نمیدیم و نمیفهمیدم

ای کاش کور بودم ، ای کاش نفهم بودم ، ای کاش نادون و دیونه و جاهل بودم

تا شهر پشت دریاهایی رو که هرروز عقاب خیال من با بال های وسیعش میپیماید و با چشمان نافذش میبیند را نمیفهمید

ای کاش نمیدیم مردم آن شهری را که به یک چینه چنان مینگرد ...

افسوس که

خیال خام پلنگ من به روی ماه پریدن بود

3/9/1374

نوشته شده توسط کودک پیر در پنجشنبه 1390/09/03 ساعت 15:57 موضوع سخن کودک پیر | لینک ثابت

سرلوحه

به نام نوازنده گیتار هستی

از امروز میخوام بنویسم ، بنویسم هرچی رو که این دل صاحب مرده ی منو تیره کرده

میخوام خودمو خالی کنم                                                                     

اینا مینویسم چون میخوام همه بدونن که تو دلم چی میگذره برا اینکه بدونن پشت دریاها شهریست

شهری که درآن دست هر کودک ده ساله ی شهر شاخه ی معرفتی است

تا بدونن که عشق یعنی چی مهر ، وفا و صفا یعنی چی

تا بدونن دل همدیگر رو به خاطر پول نشکنن

از امروز میگم از این خاک غریب که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق قهرمانان را بیدارکند

میگم براتون تک تک و دم دم لحظه های پریشونی و آرامش زندگیم رو

لحظه های تنفر لحظه های عاشقی

و لحظه های زیبای دلواپسی

بمونید ، بخونید اگر هم نکردید مهم نیست  ولی  حتما بفهمید

3/9/1374

نوشته شده توسط کودک پیر در پنجشنبه 1390/09/03 ساعت 15:56 موضوع وصیت ها ی کودک پیر | لینک ثابت